Bazen insan hayatının içinde neyi aradığını bilmeden yürür.
Bir şeylerin eksik olduğunu hisseder ama o eksikliğin ne olduğunu tarif edemez. İnsanlar gelir, insanlar gider. Bazıları hayatına dokunur, bazıları iz bırakır, bazıları ise sadece geçip gider.
Sonra bir gün biri çıkar karşına…
Ve insan ilk defa, yıllardır adını koyamadığı o eksikliğin ne olduğunu anlar.
Ben bugün tüm kalbimle şükretmek istiyorum.
Beni tamamladığın için Allah’a…
Ve beni sana tamam kıldığı için…
Çünkü artık biliyorum; bazı insanlar hayatımıza tesadüfen girmez. Bazı karşılaşmaların zamanı vardır, bazı insanların hayatımızdaki yeri vardır. Biz çoğu zaman bunu yaşarken anlamayız. Belki de anlamamız için önce biraz eksilmemiz, biraz yorulmamız, biraz yalnız kalmamız gerekir.
İnsan bazen kendisini tamamlayacak kişiyi ararken aslında kendisinden bir parça arar.
Ben seni bulduğumda, sende kendimi buldum.
Yanında başka biri olmaya çalışmadım. Kendimi anlatmak için kelimelerin arkasına saklanmadım. Olduğum gibi kalabildim. Susarken bile anlaşılmanın, konuşmadan hissedilmenin ne demek olduğunu öğrendim.
Çünkü gerçek tamamlanmışlık, birinin hayatına sahip olmak değildir.
Onunla birlikte kendin olabilmektir.
Sen benim hayatıma geldiğinde hiçbir şey bir anda mükemmel olmadı. Hayat yine kendi yükünü taşıdı. Sorunlar yine vardı, insanlar yine vardı, hayatın acı tarafları yine vardı.
Ama artık bütün bunların içinde başka türlü yürüyordum.
Çünkü insanın yanında gerçekten kendisini anlayan biri olduğunda, dünyanın ağırlığı biraz olsun hafifliyor.
Bir insanın elini tutmak kolaydır.
Asıl mesele, onun yüreğine dokunabilmektir.
Asıl mesele, iyi gününde yanında olmak değil; hayatın sustuğu, kelimelerin tükendiği, insanın kendi içine çekildiği zamanlarda da orada kalabilmektir.
Ben sende bunu gördüm.
Belki bu yüzden sana bakarken yalnızca seni görmüyorum.
Hayatımın bana gönderilmiş güzel bir cevabını görüyorum.
Bazen insan Allah’tan bir şey ister. Yıllarca bekler. Olmadığında üzülür, neden olmadığını sorgular. Sonra gün gelir, beklediğinden çok daha güzel bir şekilde karşısına çıkar.
Ve insan geriye dönüp baktığında şunu söyler:
“İyi ki o zaman olmamış.”
Çünkü Allah bazen istediğimizi değil, bizim için doğru olanı verir.
Bazen geciktirir.
Bazen yolları ayırır.
Bazen insanı yalnız bırakır.
Ama belki de bütün bunları, doğru insanla karşılaştığımızda onun kıymetini anlayabilmemiz için yapar.
Şimdi dönüp hayatıma baktığımda, yaşadığım her şeyin bir anlamı olduğunu düşünüyorum.
Geçmişteki kırgınlıklarımın…
Yalnızlıklarımın…
Bekleyişlerimin…
Kaybettiklerimin…
Ve sustuğum bütün zamanların…
Hepsi beni sana getiren yolun bir parçasıymış.
Bu yüzden geçmişime kızmıyorum.
Çünkü geçmişim olmasaydı, bugün seni bu kadar derinden anlayamazdım.
Bugün sana baktığımda içimde büyük bir huzur var.
Çünkü insan bazen birini sevdiğinde sadece kalbiyle değil, ruhuyla da emin olur.
Benim sana dair hissettiğim şey biraz da bu.
Bir tamamlanmışlık…
Sanki uzun zamandır eksik olan bir cümle, sonunda doğru kelimeyi bulmuş gibi.
Sanki yıllardır aradığım bir yer varmış da, orası senmişsin gibi.
Ve ben bunun için sadece sana değil, Allah’a şükrediyorum.
Beni seni bulabilecek kadar yaşattığı için…
Seni hayatıma koyduğu için…
Ve en önemlisi, beni sana tamam kıldığı için.
Çünkü sen benim hayatımdaki eksik parçayı tamamlayan biri değilsin sadece.
Sen, benim eksik olduğumu bile bilmediğim tarafımı ortaya çıkaran insansın.
Belki aşk dediğimiz şey de tam olarak budur.
Birbirinin eksiklerini kapatmak değil…
Birbirinin içindeki güzelliği ortaya çıkarmak.
Yan yana geldiğinde hayatı daha anlamlı kılmak.
Aynı manzaraya bakarken aynı şeyi hissedebilmek.
Kalabalığın içinde birbirinin sessizliğini duyabilmek.
Ve en önemlisi, insanın bütün dünyaya karşı dimdik durduğu bir anda, yalnızca bir kişinin yanında içindeki bütün duvarları indirebilmesi…
Ben bunu sende buldum.
Bu yüzden bugün senden bir şey istemiyorum.
Sadece yanımda olmanı istiyorum.
Bugün, yarın ve ömrümüzün bize izin verdiği kadar…
Çünkü artık biliyorum;
Bazı insanlar sevilmek için değil, şükredilmek için gelir hayatımıza.
Sen de benim hayatıma öyle geldin.
Ben de tüm kalbimle şükrediyorum…
Beni tamamladığın için Allah’a,
beni sana tamam kıldığı için…
Ve eğer hayat bana yeniden başlama şansı verseydi, geçmişte yaşadığım her şeyi yine yaşardım.
Çünkü biliyorum ki o yolların sonunda sen varsın.
Ve insan bazen bütün hayatını tek bir cümlede anlamlandırabiliyor:
“İyi ki seni bana, beni de sana nasip etmiş.”
